Ένας γιουροβιζιονιστής, στέλνει γράμμα στη μαμά του, για “χρόνια πολλά” -μέρα που είναι- και ταυτόχρονα περιγράφει τις εμπειρίες του από τη φετινή Διοργάνωση.Αγαπημένη μου μανούλα,
χρόνια πολλά! Να σε χαίρομαι! Σε ευχαριστώ που με έφερες στον κόσμο τούτο, το γεμάτο εκπλήξεις και εμπειρίες.
Πενήντα δύο χρόνια πέρασαν, μανούλα, από τότε που με γέννησες. 1956 ήταν. Την ώρα έπεφτε το σήμα της E.B.U. στην 42'' widescreen TFT - LCD ασπρόμαυρή μας τηλεόραση, για πρώτη φορά.... Έγραψες την πρώτη Eurovision στο Blu-Ray, καθώς και τις επόμενες και μου τις έδωσες σαν δώρο, όταν έγινα 18.
Από τότε, μανούλα, πολλά άλλαξαν... Όλο και πιο πολλές χώρες ήθελαν να συμμετάσχουν, εντός και εκτός Ευρώπης, όπως η Αρμενία και το Ισραήλ. Τόσες πολλές ήταν οι συμμετοχές που πλέον, γίνεται ημιτελικός και τελικός, για να γίνεται και ξερκατάρισμα. Μόνο που, μανούλα μου, τεχνολογία, όσο και αν προχώρησε, το μυαλό του ανθρώπου συνεχίζει να κάνει λάθη. Ξέρεις πόσα SMS χάθηκαν στο δρόμο, γιατί οι Έλληνες ψηφοφόροι έστελναν λάθος κωδικό και αντί να ψηφίσουν στη Eurovision, δήλωναν συμμετοχή στην κλήρωση του ALTER για μια Jaguar; Βρε, βρε, κοίτα πώς μπερδεύεται ο άνθρωπος και αντί να στείλει π.χ. Ε29 στο 4525, στέλνει κενό μήνυμα στο 4525...
Μανούλα, ο κόσμος έχει χάσει την αισθητική του. Από τα όμορφα και καλαίσθητα γραφικά, καταλήξαμε, πάλι, στα τριτοκοσμικά, δισδιάστατα, άχαρα και λίγων χρωματικών συνδυασμών γραφικά. Φέτος, στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ανά χώρα, μια ροζ-φουξ καρδούλα πρόσθετε τους ανάλογους βαθμούς στην εκάστοτε χώρα. Ευτυχώς, τα σκηνικά ήταν υπέροχα. Εκεί να δεις χρώματα και σχέδια! Αλλά, βρε μανούλα, γιατί βασιλεύει το κιτς σε αυτόν τον κόσμο; Τι ήταν αυτή η σκηνική παρουσία του Ηνωμένου Βασιλείου, για παράδειγμα, με τις αεροσυνοδούς του 1970 και τα αεροπλανάκια; Αμ, το άλλο; με τη στάση του λεωφορείου; Για να μην αναφέρω ένα μανουάλι που είχαν, τραγουδώντας για βαμπίρ, κάτι άλλοι... Ευτυχώς, οι τελευταίοι δεν πέρασαν στον τελικό. Το Ην. Βασίλειο, όμως; Που πήρε χαμηλή βαθμολογία αλλά είναι στις “μεγάλες δυνάμεις” και θα είναι και του χρόνου στον τελικό; Δεν είναι αδικία; Γιατί, δηλαδή; Η Κύπρος μας που ήταν καλύτερη από αυτούς, πώς μένει στην απ' έξω και πρέπει να περάσει από ημιτελικό, του χρόνου;
Βρε, μαμά, όμως... ΟΚ, όλα καλά αλλά... Γιατί εκεί στην Ουκρανία δεν έχουν ρούχα και ντύνονται με αλουμινόχαρτα; Ή μήπως η Sanitas-Sanitas είναι κρατική εταιρεία της Ουκρανίας και θέλανε να κάνουν promo; Μέσα στις ασημοστολές ντυμένοι, οι λεγάμενοι. Και είναι και στο Top3. Α, μανούλα... Να σου το πω, τώρα, για να μην το ξεχάσω: Μιλάνε Γερμανικά στην Ουκρανία; Γιατί αυτοί, έτσι μιλούσαν. Και όχι μόνο αυτοί. Και κάτι Ισραηλινοί στον ημιτελικό... Ο Κωστάλας πάντως, μανούλα, φαρσί τα μιλάει, τα Φινλανδικά. Ήταν ο μόνος ανακοινωτής αποτελεσμάτων που είπε παραπάνω από 2-3 φρασούλες. Επίσης, ένας από τους λίγους που δεν έλεγε “twelve points GOES to” αλλά το σωστό “twelve points GO to”. Διότι, ως τουριστική χώρα, ξέρουμε και Αγγλικά. Μπράβο του, του ανθρώπου!
Ένας άλλος πάλι...Ένας χοντρούλης... Ο Paul -θυμάσαι τον Paul; Φυσικά και τον θυμάσαι. Είχε κάνει 1-2 κρύα αστεία στο Σάκη... Όχι μόνο πέρυσι που παρουσίαζε το Διαγωνισμό. Και αντιπρόπερσι, νομίζω, στην Κωνσταντινούπολη... Αυτός, λοιπόν, αυτή τη φορά δεν την έπεσε στον παρουσιαστή. Κάτι είπε, όμως, στα Φινλανδικά, οπότε δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά ότι φέτος έκατσε φρόνιμος.
Ρε μαμα, εξήγησέ μου: Γιατί ο κόσμος βιάζεται; Γιατί; Προκειμένου να τελειώσουν γρήγορα-γρήγορα και να πάνε μετά, να απολαύσουν το Helsinki by night, έδειχναν ένα ελάχιστα δευτερόλεπτα λίστα με τις χώρες που παίρνουν βαθμούς από το 1 έως το 7. Και, τώρα που το σκέφτομαι, από τους πιο πολλούς... 3 πήραμε. Ευτυχώς, δηλαδή... 3 ο ένας, 3 ο άλλος, να ο Σαρμπέλ στην έβδομη θέση. Βασιλιάς. Δεν το συζητώ. Αχ!
Ψηφίσανε περισσότεροι τον Τούρκο. “Αφού το ίδιο τραγούδι με εμάς έχουν, ρε παιδιά”, φαντάζομαι ότι θα έλεγαν κάποιοι. Το τραγούδι, πάντως, της Τουρκίας, καμία σχέση με το δικό μας. Καταρχήν, ο Τούρκος ήταν πολύ πιο απλοϊκός στη σκηνική του παρουσία από τον δικό μας. Πώς βγήκε πιο ψηλά από εμάς, απορώ. Ενώ ο Σαρμπέλ...
Ο Σαρμπέλ αντέγραψε δυο κινήσεις από το Σάκη, αντέγραψε μία από τον εαυτό του και αντέγραψε και μία από τη Sertab. Η συνταγή της επιτυχίας, δηλαδή. Αλλά... Από τη Sertab πήρε το κολπάκι με τις κορδέλες (και ο Τούρκος έκανε μια τσαχπινιά με ένα μαντήλι που το κουνούσε σαν να χόρευε τσάμικο αλλά σε εκείνον έπιασε τόπο η φιγούρα). By the way, καλή φάση με τις κορδέλες. Εντυπωσιάσθην! Από τον εαυτό του πήρε το ένωμα των χεριών μπροστά, συνοδευόμενο με κούνημα κεφαλιού και ώμων δεξιά – αριστερά. Από το Σάκη πήρε τα εξής: α) έσκυψε η χορεύτρια -διακριτικά- και τσουπ! Της έδωσε ένα ελαφρύ χτύπημα στο δεξί γλουτό. β) πιάστηκαν Σαρμπέλ και χορεύτριες -εκείνος στη μέση- και με το ένα χέρι έπιανε τη μέση της μίας (ή πιο κάτω; Δε θυμάμαι) και με το άλλο τη μέση της άλλης, ενώ τα χέρια τους διασταυρώνονταν. Κατάλαβες; Όχι. Δες το σε replay και θα καταλάβεις...
Μανούλα, να κάνω μια ερώτηση; Γιατί η Ε.Ρ.Τ. έδιωξε την Μπόκοτα; ΟΚ, αφού ήθελε, καλά έκανε και την έδιωξε. Γιατί, όμως, δεν κράτησε και για φέτος το δίδυμο Μακρυπούλια - Καπουτζίδη; Τους νοστάλγησα, ακούγοντας Μπακοδήμου – Σεργουλόπουλο. Καμία σχέση το πέρυσι με το φέτος. Τι να σου λέω, τώρα... Να συγκρίνω το Pardalos show, στο Αθηνών Αρένα με τη μίμηση της Γαρμπή που έκανε η Μακρυπούλια (γενικά τις μιμήσεις που έκαναν και εκείνη και ο Καπουτζίδης); Να συγκρίνω το επίπεδο σχολιασμού του ενός ζεύγους (που ο Καπουτζίδης ήξερε πολύ καλά από Eurovision, γιατί την παρακολουθεί) με το επίπεδο σχολιασμού του άλλου;
Μαμά, η Μακεδονία είναι Ελληνική. Και δεν έχει “Τι θες να κάνω τώρα;”, όταν πέφτεις σε λεκτικά ατοπήματα. Κακώς ειπώθηκε η Π.Γ.Δ.Μ. ως “Μακεδονία” αλλά η κυρία Μπακοδήμου, επειδή, εδώ αγγίξε ένα ευαίσθητο θέμα και μπήκε σε νερά εξωτερικής πολιτικής κρατών, καλό θα ήταν να μην το έπαιζε τρελίτσα, μετά. Γιατί μας πήρανε χαμπάρι στην Π.Γ.Δ.Μ. και αρχίσανε να κράζουν την Ελλάδα (προφανώς, θα έλεγαν ότι ακόμη και εμείς τους αναγνωρίζουμε ως Μακεδονία); (“Πρώτο Θέμα”, 13/05/07, σελ. 72) Ακούς, εκεί! Ε, μαμά, είναι να μη βγαίνεις από τα ρούχα σου; Εδώ δεν είναι απλά λεκτικό ολίσθημα. Εδώ μιλάμε για μη επανόρθωση και, άρα, για θράσος.
Αμ, το άλλο; Στο τέλος, λέω. Τι ήταν αυτό το “Το esctoday.com έπεσε μέσα στην πρόβλεψη ότι ο Σαρμπέλ θα βγει έβδομος”; Έμμεση διαφήμιση; Απαγορευόταν, λέει, να μας πουν για προβλέψεις, πιο πριν. Γιατί, τώρα επιτρέπεται να κάνεις διαφήμιση σε ένα συγκεκριμένο site; Κοίταξε ο κύριος Σεργουλόπουλος το oikotimes.com, το eurovisionism.com και τα άλλα sites που ασχολούνται με τη Eurovision (πάνω από τριάντα στον αριθμό) και κατέληξε ότι ΜΟΝΟ το esctoday.com έπεσε μέσα; Γιατί ειδική αναφορά; Δεν το λέω από ζήλια, μαμά. Άλλωστε, το eurovision.gr – fanclub.gr δε διοργάνωσε δημοσκόπηση. Το λέω γιατί δεν έπρεπε να ειπωθεί.
Ρε μαμά, είναι το 60% του κοινού της Eurovision ομοφυλόφιλοι; Έτσι είπε ο Σεργουλόπουλος στον ημιτελικό, όταν βγήκε η συμμετοχή της Δανίας (ναι, τραβεστί ήταν ο τραγουδιστής. Drag queens νομίζω τους λένε αυτούς...). Αν είναι έτσι, να αρχίσω να ψάχνομαι. 60%;! Λες;
Μανούλίτσα, ΟΚ, μπορώ να καταλάβω ότι φέτος, για να βγει η Σερβία, ήταν η χρόνια της μπαλάντας. Όμως, με τι κριτήρια διάλεξαν τη Σερβία για την πρωτιά; Από πότε οι a' la garcon κουρεμένες κοπέλες με γυαλιά και ντύσιμο κολεγίου, χωρίς ιδιαίτερη χορογραφία (αν θυμάμαι καλά) ψηφίζονται για πρωτιά και όχι, ας πούμε, μια Μολδαβή, ψηλή, καλλίπυγος δεσποσύνη, με χαμηλοκάβαλο, μαύρο παντελόνι; Ή, έστω, μία κοντή Βουλγάρα και πρωτότυπο άκουσμα σε τραγούδι, για δεδομένα Eurovision; Κρίμα στην Ελίτσα... Της δώσαμε δωδεκάρι, πάντως. Και η Βουλγαρία, όμως, μας έδωσε -να 'ναι καλά, οι άνθρωποι... Όπως και να 'χει, εγώ στη Σερβία ρίχνω μαύρο. Δε μου άρεσε τίποτε. Ούτε το τραγούδι, ούτε η παρουσίαση... Τί-πο-τε.
Έλα να πάμε, τώρα, μανούλα, μια βολτίτσα από το green room. Έχουν που έχουν άγχος οι συμμετέχοντες, έρχεται μία ξανθιά με ένα μικρόφωνο και τους ρωτάει τα δικά της, πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Και πάει στη χορεύτρια του Σαρμπέλ. Ρε παιδιά! Τα βασικά: γιατί κάνουμε promο, παίρνοντας συνέντευξη από τον lead singer ενός συγκροτήματος; Γιατί αυτόν έχει ο τηλεθεατής στο μυαλό του αποτυπωμένο. Ρωτάει λοιπόν τη χορεύτρια, “παίζει ρόλο στην επιτυχία το ότι είσαι όμορφη;”, για να πάρει την απάντηση, “η ομορφιά βρίσκεται μέσα μας”. Μάλλον αυτό άκουσαν όλοι και ψήφισαν τη Σέρβα. Γιατί είχε εσωτερική ομορφιά, αν κρίνω από το ότι τραγούδησε μπαλάντα. Βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας μου φαίνεται...
Έλα, μανούλα, να μη σε κουράζω άλλο. Απλά, να σου πω ότι αν του χρόνου, τέτοιον καιρό, δεις κανένα δημοσιογράφο να μιλάει και από κάτω να γράφει “Αποστολή – Βελιγράδι”, μην τρομάξεις. Δε θα είναι πολεμικός ανταποκριτής. Καλλιτεχνικός ρεπόρτερ θα είναι...
Σε φιλώ,
ο γιος σου.
Για το Eurovision.gr, Γιώργος Κουμεντάκης
